Gdy ponownie wyszłam za mąż, moi wilczy bracia oszaleli

Pod opieką Jarena i Colina dorastała Brenna, delikatna wilkołacza księżniczka. Obaj strażnicy ślubowali, że wezmą za żonę wyłącznie ją. Kiedy jednak stała się pełnoletnia, urządzili zakład, a do gry wciągnęli Zoey, wilczycę niskiego pochodzenia, chcąc sprawdzić, jak zareaguje Brenna. Zazdrosna Zoey sięgnęła po podstęp: do urodzinowego tortu wmieszała masło orzechowe, choć wiedziała o alergii Brenny zagrażającej życiu. Dziewczyna zaczęła się dusić, lecz Jaren i Colin, zaślepieni dumą, orzekli, że odgrywa scenę. Zamknęli ją, połamali jej ozdoby i podeptali lojalność. Zrozpaczona Brenna zbiegła do siedziby wampirów, gdzie przypomniała sobie dawną obietnicę małżeństwa z Markusem, Monarchą Wampirów, który darzył ją uczuciem od piętnastu lat. Markus ją wyleczył i zapowiedział odwet. Na uroczystość zaprosił Jarena, Colina oraz Zoey. Gdy składali dary, wezwał wybrankę i Brenna wyszła przed ołtarz. Ci, którzy ją skrzywdzili, oniemieli: została królową innego.